| تبليغات | X |
دو شيشه تيره و تاريك كه در يك فريم فلزي يا كائوچويي قرار گرفته، وسيله اي براي جلوگيري از تابش مستقيم نور آفتاب به چشم هاي ما است. حال ما تا چه اندازه، هدف را با وسيله توجيه مي كنيم و «عينك آفتابي» را بخاطر آفتاب بر چشم خود مي زنيم، خود مقوله در خور تامل ديگري است؛ متاسفانه عينك هاي آفتابي، امروزه چيزي در حد «مُد» شده اند و كمتر به خواص علمي و بهداشتي آنها توجه مي شود. با کلیک روی لینک ادامه مطلب در پائین همین پست می توانید یادداشت من را در این باره بخوانید.
كمتوجهي به افزايش ناوگان حمل و نقل شهری در تهران، و رشد كند توسعه سامانههاي حمل و نقل همگاني نياز به استفاده از وسايل نقليه خصوصي را به صورت اجباري بيشتر كرده و متعاقب آن مصرف سوخت را بالا برده كه پرداخت يارانه بيشتري را طلب ميكند.
كساني كه توان خريد وسيله نقليهاي را حتي با كمترين ايمني و بيشترين توليد آلاينده دارند، با فكر اينكه مشكل رفت و آمدشان حل ميشود، اقدام به خريد ميكنند در حالي كه افزايش تعداد خودروها، نيازمند فضاهاي بيشتر براي حركت و ايجاد خيابانها، بزرگراهها، پاركينگ و ديگر تسهيلات حمل و نقل با هزينههاي سرسامآور است.
كمبود هم اين زيرساختها است که عواقبي نظير راهبندان، اتلاف وقت، ناراحتي روحي و رواني، مصرف ببهوده انرژي، ايجاد آلودگي هوا و صدا، افزايش تصادفات و بسياري معضلات وابسته به آن را در پي دارد.
از دیگر سو ناكارآمدي سيستم حمل و نقل همگاني، بياقبالي شهروندان از وسايل حملونقل عمومي و تمايل به استفاده از خودروهاي شخصي را در پي داشته است...
