سهل انگاری در توقف قطار درجه یک

شهید بهشتی به عنوان یکی از بنیان گزاران نظام جمهوری اسلامی، دارای دیدگاه و اندیشه های نوین و مخصوص به خودی بود. اندیشه های ایشان تاکنون موجب اعتلا و پیشبرد نظام و حافظ انقلاب بوده است. بی هوده نبود که امام راحل از ایشان با عنوان: «بهشتی خود یک ملت بود.» یاد فرموده اند. در افكار عمومي كشور ما شهيد بهشتي بيشتر به عنوان يك مدير موفق و يك سياستمدار برجسته شناخته شده و از بعد علمي و انديشه‌اي او غفلت شده است و لذا اين مقاله مي‌كوشد از اين نظر ابهام زدايي كند و به ويژه مباني انديشه سياسي آن مرحوم را تبيين نمايد...

حکایت غریبی دارد این سرمایه داری، از آن طرف دنیا بمب های نیم تنی می اندازد روی سر بچه ها و پاپتی های افغانستان و بعد آنجلیناجولی اش را می فرستد به دلجوئی از آنان. حالا هم که خانم و آقای پیت، صاحب فرزندی شده اند، منت می گذارند بر سر مردم بدبخت آفریقائی و عکس فرزند نوزادشان را می فروشند به یک مجله مثلاً مردمی که پولش را واریز کنند به حساب گرسنگانی که قربانی اضافه وزن مردم ایالات متحده هستند.

به هر حال، مصطفای عزیز از من خواسته بود واکنشی نسبت به این عکس ۴ میلیون دلاری جناب پیت نوزاد بر روی مجله "مردم" نشان دهم که در کمال بی عاری و رفاه لم داده بر روی تختی که پدرش، براد پیت و مادرش آنجلینا جولی کنارش هستند و حتماً آن جا نه خبری از قحطی هست و نه خبری از زندان و یا بمب و جنگ و سربریدن انسان. و پیت کوچولو در بغل مادر سوپراستارش آسوده می خوابد که سرمایه داری بیدار است.

صدقه شما خانواده مزخرف ارزانی خودتان. بشریت نه با این عکس مسخره و مزحک نجات پیدا می کند و نه با این ژست های انسان دوستانه.

در همین زمینه:

جائی که بلاگرها شکست می خورند، رونامه نگار نو

نمی دانم واکنشم زرد شده یا نه؟ قضاوت با آقا مصطفا که حق استادی دارند بر گردن ما!

دام وعده های پوچ

یک شرکت تجارت شبکه ای از چه فرایندی برای تحت تاثیر قرار دادن و فریب مخاطبانش استفاده می کند؟! در آغاز می بایست به نکته ای اشاره کنم. سرمایه داری هار و افسارگیخته در دنیای کنونی روش زندگی و رفتارهای واحدی رابرای مردم تعریف می کند. مثلاً یک انسان زیبا، الزاماً موی بلوند و چشمانی سبز دارد. درحالی زیبائی را در ظواهر ظاهری تعریف می کند که بیش از نیمی از جمعیت جهان از نژادی با موهای مشکی و یا سیاه پوست هستند. برای این کار هم نظام سرمایه داری برای مردم الگوهایی را تعریف می کند. مثلاً دلقکی به نام مایکل جکسون و اعتلای وی را در تغییر رنگ پوست او به عنوان یک انسان سیاه پوست که سفید پوست می شود می نمایاند.

سرمایه داری جهانی برای آب کردن بنجل های تولیدی اش در کشورهای در حال توسعه، همان ها که نیروی مولد تولیدات ساختار سرمایه سالار هستند، الگوهای مصرفی نیز می تراشد و آن ها را مستقیم یا غیر مستقیم به جوامع مذکور حقته می کند. خوشبختی را در داشتن سرمایه و نه اندیشه و رفاه را در مصرف گرایی صرف معنا می کند. کوکاکولایش را به عنوان بهترین نوشیدنی و اتومبیل و حتا ساعت مچی اش را به عنوان نمادهای انسانیت و تمدن و تشخص افراد ارائه می دهد.

در چنین فضایی است که در کشورهای درحال توسعه، جوانانی که با انواع مشکلات و عقده های روحی و روانی درگیر هستند و نیازمند سکوی پرشی که خود را به مدینه فاضله معرفی شده از سوی سرمایه داری برسانند، به دنبال راهی می گردند که دستاوردهای آن ساختار را که برایشان به مثابه تنها الگوی رفاه تعریف شده است، به چنگ آرند.

در این زمان است که عده ای سودجو  نیز با استفاده از الگوهای کاذب پیشین، در باغ سبزی گشوده و به جوان ها نشان می دهند که هیچ گاه حقیقی نبوده و نخواهد بود. به نمونه ای از این وعده ها توجه کنید: